Preduzeće JKP „Gradska čistoća" osnovano je pre 128 godina, tačnije 01.08.1884. godine, kao „Služba za iznošenje đubreta iz privatnih kuća i čišćenje septičkih jama". Sedište je bilo na velikoj pijaci - današnji Studentski trg, a kao Javno komunalno preduzeće registrovano je 29.12.1989. godine.
Na današnjem prostoru, ul. Mije Kovačevića br. 4 tzv. „Pionir" površine 55000 m2, nalazi se od 1932. god. Osnivač je bio dr. Vladan Đorđević tadašnji gradonačelnik Beograda, a počelo se metlom, konjskim zapregama i taljigama, traktorima, da bi se stiglo do savremenih kamiona snage i preko 400 konjskih snaga, kao i drugih mašina najsavremenijih tehnologija.
Mali je broj onih koji su poput Dr. Vladana Đorđevića imali još tada viziju o značaju preduzeća tipa „Gradske čistoće" u zaštiti životne sredine, a time i zdravlja ljudi zbog čega je preduzeće bilo na margini razvijenih institucija. Veoma se malo ulagalo u razvoj preduzeća što je rezultiralo nedovoljnom opremljenošću, nedostatkom radne snage i sl. Bez obzira šta ko misli posao je težak i odgovoran i zahteva veliki trud i fizički napor da bi grad bio čist.Samo podatak da je odnos zaposlenih u JKP „Gradska čistoća" i Beograđana 1:1000 što jasno govori o naporima zaposlenih da očiste Beograd.
Odlukom Upravnog odbora 1995. godine datum osnivanja preduzeća 1. avgust 1884. godine usvojen je kao dan preduzeća. Te 1884. godine počelo se sa pojednim specijalnim napravljenim kolima za iznošenje đubreta po kvartovima, sedam pari volova, slugama. Prve godine iznošenja đubreta koštalo je opštinu 17.878 dinara, ili 30 para mesečno po domaćinstvu, kojih je bilo 7.626 prijavljenih. Iste te 1884. godine pristupilo se i pražnjenju i čišćenju nužnika i pomijara prvi put pomoću „pnevmatičkih" pumpi, naravno uz mnogo problema. Po ugledu na neke veće evropske gradove pristupilo se pokušaju pranja ulica i to Dubrovačke, Knez Mihailove, Uzun Mirkove, Carigradske i Kralj Milanove do gostionice „London". Međutim, neki podaci ukazuju na to da se i ranije obavljeno polivanje jednog dela ulica do Topčidera, za vreme Kneza Mihaila. Ko je ustvari Dr. Vladan Đorđević, čovek koji je zaslužan da se u Beogradu još daleke 1884. godine životnoj sredini pokloni posebna pažnja, uvođenjem organizovanog odnošenja smeća, pražnjenjem klozetskih jama i pomijara i pranjem i čišćenjem ulica.
Dr. Vladan Đorđevićje rođen 21. novembra 1844. godine u Beogradu. Kao đak iskazaoje veliko interesovanje za prirodu tj. prirodne nauke. Kao đak Liceja objavio je roman Kočina krajina. Medicinu studira u Beču, po završetku studija javlja se kao dobrovoljac hirurg u Francusko-Pruskom ratu i postaje šef jedne vojne bolnice u Frankfurtu.
Po završetku rata vraća se u Beograd gde stiče ugled lekara ali i javnog radnika, dobija čin majora, postaje dvorski lekar. Osniva Srpsko lekarsko društvo, Srpski crveni krst i još mnogo toga. Mlad jako obrazovan, tvrdoglav, pun novih ideja, oštar kritizer nije bio popularan kod tadašnje vlasti u Srbiji ali istovremeno veoma poštovan kao reformator, što je pre svega Beogradu dalo mnogo noviteta i pomoglo mu da stane u red sa razvijenim gradovima u Evropi.
O doktoru Vladanu Đorđeviću se još mnogo toga može reći kao i o njegovom doprinosu razvoju Srbije i Beograda. Prva naredba o održavanju kućne čistoće doneta je 14. februara 1945. godine a zahtevalo se da i pred kućom na pločniku mora da bude i primeran red i čistoća.
Odluka o naplati gradskog doprinosa za održavanje čistoće u Beogradu doneta je 11. jula 1945.godine. „Gradska čistoća" je više puta reorganizovana do polovine 1946. i to od Odseka u Odelenje, zatim Direkciju, da bi se polovinom 1946. godine ponovo organizovala kao institucija za održavanje javne higijene, pod nazivom Uprava Čistoće.
Poslednja konjska zaprega, koja je godinama sa periferije grada u „sandučarima" vukla smeće, poslednjih osam zaprega „štajeraca" prodati su na licitaciji 26. marta 1958. godine. Prvi posleratni direktor „Gradske čistoće" bio je Ljuba Lazarević. Radilo se sa starim kanadskim u ratu zarobljenim „Fordovima" koji su bili u rashodu. Tek sredinom pedesetih godina kupljena su na kredit nova vozila, mađarski „Čepeli", trideset vozila. Prelomni trenutak bio je 1957. godine, od kada čistoća počinje samostalno da posluje kao preduzeće, sa 1300 radnika.