Preduzeće JKP „Gradska čistoća" osnovano je pre 122 godine, tačnije 01.08.1884. godine, kao „Služba za iznošenje đubreta iz privatnih kuća i čišćenje septičkih jama". Sedište je bilo na velikoj pijaci - današnji Studentski trg, a kao Javno komunalno preduzeće registrovano je 29.12.1989. godine.
Na današnjem prostoru, ul. Mije Kovačevića br. 4 tzv. „Pionir" površine 55000 m2, nalazi se od 1932. god. Osnivač je bio dr. Vladan Đorđević tadašnji gradonačelnik Beograda, a počelo se metlom, konjskim zapregama i taljigama, traktorima, da bi se stiglo do savremenih kamiona snage i preko 400 konjskih snaga, kao i drugih mašina najsavremenijih tehnologija.
Mali je broj onih koji su poput Dr. Vladana Đorđevića imali još tada viziju o značaju preduzeća tipa „Gradske čistoće" u zaštiti životne sredine, a time i zdravlja ljudi zbog čega je preduzeće bilo na margini razvijenih institucija. Veoma se malo ulagalo u razvoj preduzeća što je rezultiralo nedovoljnom opremljenošću, nedostatkom radne snage i sl. Bez obzira šta ko misli posao je težak i odgovoran i zahteva veliki trud i fizički napor da bi grad bio čist.
Samo podatak daje, odnos zaposlenih u JKP „Gradska čistoća" i Beograđana 1: 1000 što jasno govori o naporima zaposlenih da očiste Beograd. Međutim, kad bi bilo više razumevanja građana i veće želje za čistijim gradom bilo bi i više saradnje i više bi se poštovalo predloženo uputstvo za postupanje sa smećem što bi rezultiralo čistijim gradom i manjim angažovanjem „Gradske čistoće".
Odlukom Upravnog odbora 1995. godine datum osnivanja preduzeća 1. avgust 1884. godine usvojen je kao dan preduzeća.
Te 1884. godine počelo se sa pojednim specijalnim napravljenim kolima za iznošenje đubreta po kvartovima, sedam pari volova, slugama. Prve godine iznošenja đubreta koštalo je opštinu 17.878 dinara, ili 30 para mesečno po domaćinstvu, kojih je bilo 7.626 prijavljenih. Iste te 1884. godine pristupilo se i pražnjenju i čišćenju nužnika i pomijara prvi put pomoću „pnevmatičkih" pumpi, naravno uz mnogo problema.
Po ugledu na neke veće evropske gradove pristupilo se pokušaju pranja ulica i to Dubrovačke, Knez Mihailove, Uzun Mirkove, Carigradske i Kralj Milanove do gostionice „London". Međutim, neki podaci ukazuju na to da se i ranije obavljeno polivanje jednog dela ulica do Topčidera, za vreme Kneza Mihaila.
Ko je ustvari Dr. Vladan Đorđević, čovek koji je zaslužan da se u Beogradu još daleke 1884. godine životnoj sredini pokloni posebna pažnja, uvođenjem organizovanog odnošenja smeća, pražnjenjem klozetskihjama i pomijara i pranjem i čišćenjem ulica.
Dr. Vladan Đorđevićje rođen 21. novembra 1844. godine u Beogradu. Kao đak iskazaoje veliko interesovanje za prirodu tj. prirodne nauke. Kao đak liceja objavio je roman Kočina krajina. Medicinu studira u Beču, po završetku studijajavlja se kao dobrovoljac hirurg u Francusko-Pruskom ratu i postaje šefjedne vojne bolnice u Frankfurtu.
Po završetku rata vraća se u Beograd gde stiče ugled lekara ali i javnog radnika, dobija čin majora, postaje dvorski lekar. Osniva Srpsko lekarsko društvo, Srpski crveni krst ijoš mnogo toga. MladJako obrazovan, tvrdoglav, pun novih ideja, oštar kritizer nije bio popularan kod tadašnje vlasti u Srbiji ali istovremeno veoma poštovan kao reformator, što je pre svega Beogradu dalo mnogo noviteta i pomoglo mu da stane u red sa razvijenim gradovima u Evropi.
0 doktoru Vladanu Đorđeviću se još mnogo toga može reći kao i o njegovom doprinosu razvoju Srbije i Beograda. Prva naredba o održavanju kućne čistoće doneta je 14. februara 1945. godine a zahtevalo se da i pred kućom na pločniku mora da bude i primeran red i čistoća.
Odluka o naplati gradskog doprinosa za održavanje čistoće u Beogradu donetaje 11. jula 1945.godine. „Gradska čistoća" je više puta reorganizovana do polovine 1946. i to od Odseka u Odelenje, zatim Direkciju, da bi se polovinom 1946. godine ponovo organizovala kao institucija za održavanje javne higijene, pod nazivom Uprava Čistoće.
Poslednja konjska zaprega, kojaje godinama sa periferije grada u „sandučarima" vukla smeće, poslednjih osam zaprega „štajeraca" prodatoje na licitaciji 26. marta 1958. godine.
Prvi posleratni direktor „Gradske čistoće" bio je Ljuba Lazarević. Radilo se sa starim kanadskim u ratu zarobljenim „Fordovima" koji su bili u rashodu. Tek sredinom pedesetih godina kupljena su na kredit nova vozila, mađarski „Čepeli", trideset vozila. Prelomni trenutak bio je 1957. godine, od kad čistoća počinje samostalno da posluje kao preduzeće, sa 1300 radnika.
Prvi direktor žena, gospođa Radmila Trifunović izabrana je na to mesto 1987. godine i ostala na tom mestu punih sedam godina. Preduzeće JKP „Gradska čistoća" imalaje u svom postojanju više uspona i padova da bi poslednjih godina doživelo pravi procvat i dostiglo nivo kada kvalitet, kvantitet i efikasnost dominiraju svakodnevnicom rada. No tu se nije stalo, razvojni programi u skladu sa potrebama su i dalje prisutni.
Posebno ističemo jasno uočljivu razliku između 2000. godine, godinu kada je preduzeće bilo u kolapsu i nakon nastupa promena 2006. godine kada je preduzeće izraslo u moderno, finansijski stabilno, dobro opremljeno, spremno da i najsloženije zadatke realizuje, efikasno i kvalitetno. Međutim, treba istaći da se današnje rukovodstvo nije time zadovoljilo i stalno ispoljava trend daljeg razvoja.
Dok je 2000. godine u preduzeću radilo 2663 danas radi 1915 radnika što je za 748 manje, dok su se kvalitet i efikasnost povećali, ne bez razloga.
Kada je 2000. godine, sadašnje rukovodstvo preuzelo preduzeće JKP «Gradska čistoća» naišlo se na jednu izuzetno tešku situaciju, na granici opstanka, radna nedisciplina je carovala, vozni park istrošen, osiromašene radionice, zapuštena deponija, nedovoljno sudova za odnošenje smeća a i to štoje bilo, biloje amortizovano ..... dugovi veliki.
Odmah po preuzimanju preduzeća od bivšeg rukovodstva, tokom 2001. i 2002. godine pristupilo se promenama, pre svega došlo je do uvođenja nove organizacije, obezbeđena su sredstva od Skupštine grada i sopstvena neophodna za ozbiljnije promene, podignut je moral i radna i tehnološka disciplina zaposlenih, postignuta je velika ušteda u potrošnji goriva i rezervnih delova, itd.
Skupština grada je obezbedila tokom 2001. godine sredstva čime su izmirena dugovanja prema dobavljačima u iznosu dvadeset miliona dinara, tokom 2001. i 2002. godine primljeno je preko Skupštine grada kroz donacije 22 vozila. U tom periodu kupljeno je 14.070 kontejnera, metalnih i plastičnih, zapremine 1,1 mZ od čega 70 velikih kontejnera za šut zapremine 5m3, oko 8500 korpica, 4500 plastičnih kantica sa točkićima, kapaciteta 120 i 240 litara. Nabavljene su mašine za montiranje guma, toplo pranje rezervnih delova. Obezbeđenoje 10 novih auto-čistilica, osam kapaciteta 5m3 i 2 kapaciteta 2,5m3 marke «Dulevo» koje predstavljaju poslednju reč tehnike.
Takav odnos prema radu i bolja opremljenost i osposobljenost dali su i vidne rezultate, posle dugo godina, ostvaren je pozitivan rezultat u šestomesečnom poslovanju od skoro 9 miliona. Pored redovnih tj. osnovnih u ovom periodu odvijale su se i druge aktivnosti kao što su uklanjanje divljih deponija, čišćenje priobalja, čišćenje za političkim, sportskim, kulturnim i drugim manifestacijama, rezultati su bili vidljivi, građani zadovoljni.
Prvi rezultati su bili podsticaj za dalje, veće planove, obuhvat teritorije grada je bio sve veći, kvalitet sve bolji, efikasnost na zavidnom nivou, plate redovne, dobavljači izmireni, građani sve zadovoljniji.